Sergüzeşt (9-D-13 )

1305. Otuz üç sene sabah olmak bilmeyen, ufuklarında en küçük bir şu’le-i şafak görünmeyen bir şeb-i yelda içinde idi. O şeb-i yeldadan doğan tek tük yıldızlar, terk-i diyar ederek gurbet ellerinin âfâk-ı hicranında ufûl ediyr, kalanlar da sema-yı vatanda bir müddet parladıktan sonra istibdadın tutuşturduğu volkanlardan yükselen bir dûd-ı siyahın için gömülüyordu. O devirde bir şûriş-i fikr ve kalb-i efraddan cem’iyyete, cem’iyyetten memleketlere, memleketlerden bütün vatana sirayet ederek düşüncelerin, sâkit ve râkid cereyanların menâbiini ihlal ediyordu……Samipaşazade Sezai(Mukaddime’den