Kayıp Ülke

“Neden böyle bir dosya ve neden 18 yaş? Elinizdeki kitap sizlere ulaşmadan önce, soruyu isimlerin en çok merak ettiği noktaydı: “Neden 18 yaş?” Magazinsel bulan da oldu, gereksiz gören de, hatta kim ne yapsın benim on sekizim diyen de. Kibarca reddetti bazı isimler, kibar olmayanlar da yok değildi hani. Aylarımı aldı bu çalışma. Yemeden içmeden olduğu kadar şiirden, yazıdan da kesildim. Evet, neden böyle bir dosya? Genç kesimin ne denli büyük bir boşlukta olduğuna her gün şahitlik eden birisi olarak “neler yapılabilir?” sorusunun karşılığıydı bu dosya. ‘Gençlere ne tavsiye edersiniz?’ sorusu hiç iyi bir soru olmayacaktı. Aynı cevaplar çıkacaktı belki de ortaya, tavsiye isteseydik. Büyüklerin bitmek tükenmek bilmeyen öğütlerinden bıkmış olan gençler, “yine mi, hem de bir yığın öğüt!” diyerek korkup kaçışacaklardı. Bunun yerine herkesle kendi 18 yaşını, “keşke” lerini, “iyi ki”lerini sormayı yeğledik. Hiç kimse aynı hayatı yaşamıyor sonuçta. Farklı imkanlar, farklı hayatlar…”