Bazen kelimeler, sözler biter, anımsanması ve bir araya getirilmesi olanaksızlaşır. Bu durumda kendimizi paylar, hakaret eder, şamar atar ve cezalandırırız. Geleceğimizden bizler sorumluyduk. Yaşam tek monologdan oluşmuyordu. Diyalog içinse kendi donanımlarımızdan da fazlası gerekiyordu. Hormonlu dünyadan organik kişilerin çıkması da kurbağa öpmekten başka bir şey değildi.