Oryantalistlerin ısrarla üzerinde durdukları ve büyülü, ancak kendisine yakından bakıldığında büyüsü çarçabuk bozulmaya teşne bir “Doğu” aslında kurmaca bir dünyanın ürünü olan kavramsallaştırmadan başka bir şey değildir. Oryantalistlerin kafalarındaki “Doğu”, emperyalist “Batı”nın sümürüsünü ve öteki üzerindeki tahakkümünü sürdürmesi için hayati öneme sahip bir olgudur.