taşları yosun bağlayan o dipsiz kuyudansesini çekiyor çocuk, büyüyen sesinigünler konuyor, tüy gibi kalbimin üstüneher ip taşıyamıyor her tesbih tanesinisoğuyor hatırı, hatırımdan çıkan şeyinbilseydim böyle olacak, hiç bilmezdim inaneksik olsun,, yüzümü ar diye örten kumaşahını aldı, kimi güldürdüyse bu devrankederi, bir su kıyısına bırakan rüzgar!dözdü, elden ele dolaştırdığın meşalene kadar gitsem o kadar uzak bütün evlerTanrım! beni misa