Niyâzi-i Mısrî, Halveti tasavvuf tarihinin en renkli simalarından biridir. Çoşkun ve cezbeli bir sufi olan Mısrî 1618’de Malatya’da doğmuş, Diyarbakır, Mardin, Kerbelâ, Mısır, İstanbul, El malı, Uşak, Kütahya ve Bursa’da yaşamış ve nihayet 1694 senesinde, sürgüne gönderildiği Limni’de vefat etmiştir. Mısır’da öğrenim gördüğü için kendisi Mısrî diye tanınmıştır. İbn-i Arabî, Hz. Mevlana ve Yunus Emre düşüncesinin XVII. asırdaki takipçilerinden olan mutasavvıf adeta bu üç büyük arifin düşüncelerinin harmanlandığı bir mükemmel terkiptir. Fikirleriyle bütün çağlarla hitap eden ve insanlığ ın varmak istediği hakikatin şahıkalarında dolaşan bir gönül adamı olan Mısrî, şiirlerinde aşka ve irfana ait hakikatleri damıtıp süzerek devrinin en güzel Türkçesiyle insanımıza takdim etmiştir.