Kur’an-ı Kerim ve Sahih Meal

İncelediğiniz bu meal, Sahih Tefsir adlı çalışmanın meal kısmı çıkarılarak hazırlanmıştır. Ayetlere verilen mealler hakkında ayrıntı için Sahih Tefsir kitabına bakınız. Burada tefsir, te’vil, tercüme ve meal kelimeleri hakkında kısaca bilgiler vermek gerekir; Tefsîr ilmi: Âyetlerin inişlerini, durumlarını ve kıssalarını, nüzul sebeplerini, sonra Mekkî ve Medenî, muhkem ve müteşâbih, nâsih ve mensûh, hâs ve umum, mutlak ve mukayyed, mücmel ve müfesser oluşlarını, helâli ve haramı, va’adi ve vaîdi, emri ve nehyi, ibret ve emsali gösteren bir ilimdir.” TeVîl, âyetin, taşıdığı anlamlardan birine döndürülmesidir. Te’vîl; ister zahirine uygun düşsün ister düşmesin, bir sözün tefsir ve beyânıdır. Bu tarife göre te’vil, tıpkı tefsir gibidir ki, doğru yapıldığında benimsenir, bâtıl olduğunda ise, benimsenmez ve zemmedilir. Başta İbn Cerîr et-Taberî rahimehullah olmak üzere birçok müfessir, eserlerinde te’vil kelimesini tefsir anlamında kullanmışlardır. El-Begavî rahimehullah şöyle demiştir: “Te’vil: Âyet-i Kerime’yi öncesi ve sonrasına uygun olan muhtemel mânâsına; Kitap ve Sünnet’e ters düşmeksizin, istinbat yoluyla hamletmektir. Tefsir ise: âyeti, nüzul sebepleri, diğer durumları ve kıssası itibariyle açıklamaktır.” Tercümeye gelince, Kur’ân-ı Kerim’in tercüme edilebileceğini söyleyenler, O’nun tefsiri tercümesini kastetmiş, asla harfi tercümeyi kastetmemişlerdir. Kur’ân’ın harfi tercümesinin yapılamayacağı hususunda İslâm âlimleri icmâ ile ittifak halindedirler. Meal kelimesi de, te’vil kelimesi gibi “evi” kökünden türemiş olup, te’vilden elde edilen ürün demektir. Kur’ân-ı Kerim’in lafzı olarak tam bir tercümesi yapılamayacağına göre, O’nu sadece aslına yakın bir şekilde ifâde etmeye çalışılmış ve buna Kur’ân’ın tercümesi denmekten kaçınılmış, tercüme yerine “meal” lafzı kullanılmıştır. Istılahta, bir sözün mânâsının her yönü ile aynen değil de, biraz noksanı ile ifade edilmesine meal denir. İşte Kur’ân-ı Kerim tercümesi için kullanılan meal kelimesi, O’nu, aynen tercümeye imkân olmadığını, yapılan işte bir eksikliğin bulunduğunu belirtmek içindir. Taberî, İbn Abbas radıyallahu anhuma’dan gelen bir rivayete dayanarak tefsir çeşitlerini şöyle tasnif etmiştir:Birincisi: Buna hiç kimsenin erişmesi mümkün değildir. Allah Teâla bunun ilmini kendisine tahsis etmiş ve onu bilmeyi, tüm yaratıklarından gizlemiştir. Bu Allah’ın kitabında, vuku bulacağını bildirdiği hadiselerin ecel ve zamanlarıyla ilgili hususlardır. Mesela, kıyametin kopma vakti, Meryem oğlu İsa aleyhime’s-selâm’ın inme vakti, güneşin batıdan doğma vakti, Sûrun üfürülme zamanları ve bunlara benzer olayların vuku vakitleri gibi.İkincisi: Allah Teâlâ’nın, te’vilini, insanlar içerisinden yalnızca Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem’e bildirdiği şeyler. Kullar bunları bilme ihtiyacındadırlar. Ancak, onların bu şeyleri bilmeleri, Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem’in bu hususların te’vilini onlara açıklamasıyla mümkündür.Üçüncüsü: Kur’ân’ın indiği dinin sahiplerinin bildikleri te’vil. Bu, Kur’ân’ın Arapça ve i’rab cihetinden te’vilini bilmektir ki, bu bilgiye ancak onlar tarafından ulaşılabilir.Dördüncüsü: Bilinmemesi hiç kimseye mazeret olmayan tefsirdir.” Bu dördüncü kısma farzların emredilmesi, haramların yasaklanması, ahlâk esasları ve akideler girer.