Mevlana ve Yunus Emre,13. Asırda Anadolu semasında parlayan ve pırıltısı hiç sönmeyen iki mana,iki kutup yıldızı…Malumdur,kutup yıldızı,yol gösterici nitelik taşır ve hep aynı yönü gösterir.Böylece karanlık gecede,uçsuz bucaksız tabiat ortamında yol ve yönlerini bulmak isteyenler ona bakarlar.Bu iki büyük gönül mimarı,aynı kaynaktan beslendiler.Aynı hassasiyetleri taşıdılar.Sadece hitap ettikleri kesimler itibariyle Sanki aralarında sözleşip farklı dil ve üslup kullandılar.Böylece çağrıları,köylüden şehirliye,yerliden yabancıya,fakirden zengine her kesime ulaştı.Çünkü hangi dil ve üslup kullanılırsa kullanılsın aşkın lisanı birdi.