(Dindarların Sosyal Medyada Var Olma Sorunu) Sanal mekân muhafazakâr habitus için yeni bir karşılaşma alanıdır. Bu yeni mekânın akışkan doğasında “ne yapacağını bilmeme hali” muhafazakârları bir şaşkınlık durumuna sokmaktadır. Günlük hayat içinde bazen göklere çıkarılan bazen de toplumun “bozulmasının” yegâne müsebbibi olarak gösterilen internet, akıllı telefonlar ve bilgisayar gibi teknolojiler muhafazakârın günlük yaşam biçimlerini, tüketim odaklı ticari faaliyetlerini derinden etkilemektedir. Özellikle içinden geldikleri habitus erk tarafından sıklıkla evi terk etmekle eleştirilen muhafazakâr kadınlar, sanal mekân sayesinde evi terk etmeden tüketim odaklı ticari faaliyetlerini yapabileceği ve hatırı sayılır bir gelir elde edebileceği mekâna kavuşmuşlardır. Muhafazakâr kadınlar sosyal medya içinde kurdukları ağlar sayesinde estetik zevklerini geliştirecekleri, dünya standartlarında modayı takip edebilecekleri ve tüm bunları gerçek mekânın risklerinden azade olarak gerçekleştirebilecekleri bir mekâna hızlı biçimde adapte olmuşlardır. Bu mekânın nimetlerinden sonuna kadar istifade eden muhafazakâr kadınlar, içinde bulundukları akışkan alanın gerekliliklerini yerine getirirken muhafazakâr habitusun birçok değer ve normunun sınır çizgilerini bulanıklaştırır. Korunması gereken, mahrem olan birçok sınır çizgisi, sanal mekân içinde muğlak bir hale dönüşür. Bu anlamda yaptığımız çalışma bu bulanık/muğlak noktaları sosyolojik bir perspektif kullanarak bir nebze olsun aydınlatmaya çalışmaktadır.