Her insan bir avcunuza konmuş Anka’dır aslında. O insanın  kül olup yeniden doğması (değişmesi size aynı olmaması) da sizin elinizdedir, Sadece kalbini size tutuşturmasıda. Ben kendim de buna dahilim. Çok küllerinden doğan insan gördüm kendini öleceğini bile bile yakan. Yaktığı külden yeniden doğan ve geride kalan herkesi doğduğunda yerle bir edip cehenneme çeviren. Çok insan tanıdım cayır cayır yanmış ölmemeye direnen kül olmuş ama küllerinden doğmaya çekinen.  Hepimiz hayatın Ankalarıyız.  Kaç kere yeniden doğduk. Kaç insan da yeni bir bend yarattık. Kaç yenilgiden dimdik ayağa kalktık. Düştük,  düştüğümüzü kabul ettik ama düştük diye olduğumuz yerde kalmadık.  Çünkü hep bildik hiç kimse ateşe dokunmak istemez. Senin derdinle yanmak istemez kendi derdinde yanarken. En iyisi mi biz kendi derdine birde el derdi ekleyenler bi gayret yine kalkalım ayağa. Ne dersiniz Var mısınız ANKA’LANMAYA….