seni bekliyoryurt diye seçtiğin bu küçük dağ köyüçakır dikenleri, kırmızı toprak ve kayrak,seni bekliyor basmak için bağrınaacı çekirdekleriyle ardıç ağaçları.senin yüzünde taşıdığın bu çizgilerdoğduğun köy evinin karamış tahrasındakiçentiklere benziyor ve daha da benzeyerecek,kapı numarasının çakıldığı levhanınpasına benziyor alnına düşen hüznün gölgesi,dilindeki bu ahlat burukluğuçakır dikenlerinin susuzluğu gibidüşecek bağrını bir gün.dönüp durduğun kendi yazgındır sadecekaçıp kurtulacağın bir yer yok yeryüzündemademki doğdun, sen de yazgılısınbu topraklarda ölmeye.